Strzał w kolano, Hubert Kostkiewicz i Paweł Doskocz wyruszają w dwudniową trasę kwietniową.
Daty:
- 25.04 - Toruń - Dom Kultury Bydgoskie Przedmieście
- 26.04 - Gdańsk - Kolonia Artystów
Trzy gitary, trzej soliści w niekończącym się dialogu z instrumentem. Jak większość gitarzystów, nim zaczęli kontestować gitarowe środki wyrazu operowali nimi. Po etapie dostrajania się instrumentalisty do instrumentu przyszła więc pora na odwrócenie relacji (choćby po to, by dać jej drugie życie).
Wspólne dla całej trójki jest idea, że w graniu nie chodzi o to, aby instrument zdominować, że należy uznać jego fizyczność. Wspólne są również poszukiwania nowych artykulacji i preparacje brzmienia, różne natomiast ich przeznaczenie. W improwizacjach Doskocza i Kostkiewicza zdarzenia brzmieniowe otwierają drogę do kolejnych zdarzeń, w kompozycjach Strzału w kolano pełnią one bardziej rolę nigdy nie wiążącego budulca.
Formuła trzech występów solowych przewiduje, że wytworzyć się może między nimi relacja wyższego rzędu, a więc dialogi zaczną ze sobą trialogować. I w tym jest społeczny sens przedsięwzięcia.
Hubert Kostkiewicz – gitarzysta, którego charakterystyczny „fizyczny” styl kształtował się w zespole Kurws. Na co dzień udziela się w postpunkowej grupie Atol Atol Atol. W życiu zagrał kilkaset koncertów. Poza zespołami daje upust swoim fascynacjom muzyką konkretną, elektroakustyczną i improwizowaną. Poszukuje artykulacji, które biorą się z ograniczeń, z niedoskonałości wykonania i zapisu. Swoich poszukiwań zazwyczaj dokonuje za pomocą gitary elektrycznej, ale sięga także po instrumenty akustyczne, przetwarzane nagrania terenowe czy dubowy miks. Koncertował w wielu miejscach na świecie (Europa, Rosja, Japonia), współpracował z japońskim trio Kukangendai (koncerty na Avant Art Festival i Unsound), Arnoldem De Boerem (ZEA, The Ex), Kenem Vandermarkiem, Mikołajem Trzaską, Łukaszem Rychlickim (Lotto, Kristen) czy Piotrem Łyszkiewiczem (w duecie Spoons & Bones). Praktykuje wolną improwizację w różnych konstelacjach (choćby z Michałem Semberem, Pauliną Owczarek, Mateuszem Rybickim, Arturem Rumińskim, Piotrem Gwaderą, Kevinem Górzyńskim i wieloma innymi).
Paweł Doskocz – gitara, często preparowana. Używając preparacji szuka nowych możliwości brzmieniowych instrumentu. Skupia się na graniu muzyki improwizowanej, a inspiracje czerpie z wielu źródeł. Współtworzył składy Bachorze, Strętwa oraz Sumpf. Dotychczas miał okazję grywać z wieloma muzykami z kraju i z zagranicy oraz zagrać na festiwalach poświęconych muzyce eksperymentalnej czy improwizowanej. Grywał na: Ad Libitum, Nowy Wiek Awangardy Festival, Art of Improvisation Creative Festival, Jazz Ring, Musica Privata, Katowice JazzArt Festival, FRIV Festival, Avant Art Festival oraz Spontaneous Music Festival. Współpracował z muzykami takimi jak Marta Warelis, Alan Wilkinson, Emilio Gordoa, Matthias Müller, Jasper Stadhouders, Paweł Szpura, Hubert Zemler, Wojtek Kurek, Vasco Trilla, Yedo Gibson, Onno Govaert, Seppe Gebruers, Andrew Lisle, Vasco Furtado, Colin Webster, Dirk Serries, Benedict Taylor, Diego Caicedo oraz El Pricto. Współorganizator Spontaneous Music Festival i Spontaneous Live Series w Poznaniu.
Strzał w kolano – Jakub Majchrzak jest niezależnym muzykiem związanym ze środowiskiem wrocławskiej Salki i twórcą wideo, aktywnym na scenie muzycznej DIY od dwóch dekad w zespołach (m.in. Kurws, Przepych, Norymberga, Pustostany), pod szyldem Strzał w kolano bądź komponując czy improwizując pod własnym nazwiskiem. Uczestniczył w kilku programach rezydencyjnych, efektem jednego z nich był projekt audio-wizualny Życia Żółć. Ma na swoim koncie ponad 500 koncertów w większości krajów Europy (m.in. Primavera Sound Festival, Avant Art Festival, SOTU Festival, Stellar Swamp Festival, DomOFFon, Przegląd Sztuki SURVIVAL, Out of Smth) i miesięczną trasę po zarówo europejskiej jak i azjatyckiej części Rosji. Nagrał 9 albumów i jeden singiel, współprodukował i udzielał się gościnnie na płytach zespołów Barłóg i Ukryte Zalety Systemu. Z końcem listopada 2024 ukazał się debiutancki materiał Strzału w kolano, w sieci oraz na kasecie wypuszczony przez oficynę Pointless Geometry. Strzał w kolano to solowy projekt zapoczątkowany jeszcze w 2017 roku koncertem w Lizbonie a reaktywowany u schyłku 2023 roku. Podstawę stanowi tu gitara klasyczna (strojona ćwierćtonowo) wpięta za pomocą mikrofonu piezo do oddzielnych wzmacniaczy gitarowych. Sygnałom wychodzącym ze wzmacniaczy nadawane są wyraziste tożsamości, poprzez przetworzenia poziome i pionowe czy też nieruchome, w samej w fakturze brzmień. Koncepcyjnie Majchrzaka pochłania mozolenie się ze strukturami które są niestabilne, konieczne i nieosiągalne, jednocześnie kontrolowalne i nie poddające się kontroli. O ile komponowanie jest dla niego metodą namierzania paradoksów kompozycji to improwizacja służy badaniu jej wytrzymałości, jest potrząsaniem strukturą, aktami auto-wandalizmu na rozbudowywanej w czasie gramatyce utworu. W obronie dygresyjności toku muzykowania.
